Wednesday, August 24, 2016

पिया 'मिलन' की ऋत आई! (जानी दुश्मन) 1979

जुन्या सुपरहिट सिनेमांवर गप्पा मारताना मित्राने सुचवलेला 'जानी दुश्मन' पाहिला. चित्रपटाचा दर्जा अपेक्षेपेक्षा खूपच बरा  निघाला.

वर्तमानकाळातील काही विखुरलेल्या घटना व त्यांचे भूतकाळाशी नाते झटपट दाखवून आपल्याला पुन्हा वर्तमानात आणले जाते. डोंगराळ भागात वसलेलं एक गाव. गावाची वेस शिवमंदिराखालूनच ओलांडावी लागते. लग्न होऊन सासरी चाललेल्या मुलींचे मेणे जेव्हा मंदिराखाली येतात तेव्हा अचानक मेण्यात बसलेली नववधू गायब होते. थांबवता न येणाऱ्या ह्या अभद्र घटनाक्रमामुळे समस्त गावकरी व सहृदयी ठाकूरसाहेब त्रस्त झाले आहेत. अपहरणकर्त्याचा शोध व अनेक नायक-नायिकांच्या छोट्या-मोठ्या प्रेमकथा असा ह्या थरारपटाचा प्रवास आहे.

जे दाखवले आहे त्यापेक्षा अधिक सकस काही देत असल्याचा दावा चित्रपट अजिबात करत नाही. हा प्रामाणिकपणा मला भावला कारण तो पडद्यावर पाहताना निखळ गंमत वाटत होती - शृंगारिक दृश्यांमध्ये अर्धनग्न स्तन दाखवणे, 'कॉश्च्युम' म्हणावे असल्या कपड्यांत काऊबॉय बूट्स घालून वावरणारे तरुण हिरो (सुनील दत्त गिरणीत काम करणातानासुद्धा ह्याच पोषाखात), नायिकांच्या उठावदार चोळ्या,  गावात फॅशनची next level गाठणारा ठाकूरांचा 'बिगड़ा हुआ बेटा' शत्रुघन सिन्हा, अख्ख्या गावात एकच आदिवासी ढंगात राहणारी मुलगी (रेखा) वगैरे.

हा चित्रपट मला काही प्रमाणात नक्की गुंतवू शकला. चित्रपटातील थरार गेल्या काही वर्षांतील कितीतरी बॉलीवूड भयपटांपेक्षा खूप चांगला आहे. प्रत्येक बिदाईच्या वेळी वाजणारे 'चलो रे डोली उठाओ' हे गाणे चित्रपटाची हॉरर थीम बनून जाते. नववधू घरदार मागे टाकून सासरी निघाल्याच्या दुःखापेक्षा वाटेत ज्या संकटाला सामोरे जावे लागणार आहे त्याच्या कल्पनेनेच ढसाढसा रडत आहे असे वाटू लागते. कुठल्याही टुकार पॉप्युलर चित्रपटात हमखास आढळणारी आगापिछा सोडून केलेली भरकटगिरी ह्या 'जानी दुश्मन' मधे कटाक्षाने टाळलेली दिसते. शिवाय 'खलनायक कोण' हे रहस्य कायम ठेवण्यात, संशयाची सुई शेवटपर्यंत फिरती ठेवण्यात चित्रपट आपल्या काळाच्या मानाने यशस्वी ठरतो.


 दिग्दर्शक: राजकुमार कोहली
लेखक: इंदर राज आनंद
भाषा: हिंदी
अवधी: 153 मिनिटे

No comments:

Post a Comment